Słownik
ADX (średni indeks kierunkowy)
Wskaźnik siły trendu Wildera w skali od 0 do 100, zwykle z 14 okresów. Mierzy, jak silny jest trend, a nie w którą stronę biegnie.
ADX (Average Directional Index, średni indeks kierunkowy), opisany przez J. Wellesa Wildera w 1978 roku, powstaje ze wskaźników kierunkowych +DI i −DI. Każdy z nich porównuje wygładzony ruch w górę lub w dół z wygładzonym rzeczywistym zakresem z 14 okresów. DX = 100 × |+DI − −DI| ÷ (+DI + −DI), a ADX to DX wygładzony z 14 okresów.
Przykład
Na dziennym wykresie złota +DI wynosi 30, a −DI 10. DX = 100 × (30 − 10) ÷ (30 + 10) = 50. Jeśli DX utrzymuje się w okolicy 50 przez kilka tygodni, ADX rośnie w stronę 50. Wynik byłby taki sam przy odwróconych wartościach, czyli w trendzie spadkowym.
Dlaczego to ważne
ADX służy do filtrowania reguł podążających za trendem; zwyczajowo wartości powyżej 20–25 uznaje się za rynek w trendzie. Spóźnia się, bo jest średnią zbudowaną na średnich. W naszym laboratorium dodanie filtra ADX do reguł wskaźnikowych na złocie nie sprawiło, że którakolwiek z nich zarabiała po kosztach.